Waarschijnlijk zie je tijdens wedstrijden regelmatig hardlopers die je vaker tegenkomt. En je vraagt je dan af: Wie zijn dat nu? In onze rubriek “Local Runners” interviewen wij deze hardlopers. Zo leer je ze een beetje kennen en wellicht hebben ze nog een leuke hardloop-tip voor jullie.

Vandaag enthousiaste hardloopster Roos ‘Run On Insulin‘ Guijt. Ze heeft Diabetes type 1 maar laat zich niet tegenhouden om te doen waar ze een passie voor heeft. Lees haar verhaal ook zeker even tot het einde om meer te weten te komen over de actie die ze doet voor het Diabetes Fonds (het heeft met hardlopen te maken!).

Wanneer ben je begonnen met hardlopen en waardoor werd je geïnspireerd?

Zo’n 3 jaar geleden alweer, om precies te zijn 1 februari 2016 maakte ik de keuze om een toch wel krankzinnige uitdaging aan te gaan. Ik was namelijk op het idee gekomen om een marathon uit te willen rennen. En nee, niet zomaar een marathon, de enige echte van New York! Als je het dan doet, doe het dan goed!

Krankzinnig te noemen, want wie komt er nu op zo’n idee als je amper een hardloopschoen hebt aangehad in je hele leven? Ook kwam dikwijls de vraag voorbij of ik wel wist hoeveel kilometer een marathon eigenlijk was. Gelukkig weet Google alles en kon ik die vraag wel voor geïnteresseerden beantwoorden… Waarom ik perse die marathon wilde lopen? Ik denk dat er toch een bewijsdrang bij heeft gezeten, om te laten zien dat ik ondanks mijn chronische ziekte toch ook gewoon een marathon uit kan rennen. Ik was die periode ook erg aan het vechten tegen de diabetes, in plaats van ermee samen te werken.

Wat zijn je favoriete afstanden?

Er zo over nadenkend weet ik niet of ik wel echt een favoriete afstand heb. Ik loop in wedstrijdjes, recreatief hoor, vaak de 10 kilometer. Maar sinds kort doe ik ook weleens mee aan 5 kilometer loopjes. Vroeger zou ik hebben gedacht, ik ga niet voor zo’n pokke stukkie aan de start staan! Ook gezien de voorbereiding die het vergt qua diabetesregulatie. Ik ben soms langer bezig met voorbereiden dan met daadwerkelijk hardlopen. Maar ik moet zeggen dat ik deze kortere afstanden nu ook begin te waarderen. Even lekker keihard gaan en dan zien we wel wanneer we over de finish komen. En vooral hoe… Tomatenhoofd 2.0!

Ook de halve marathon heeft wel wat, naast de minder prettige blaren bij de finish. Het is gewoon heel gaaf om zo lang aan het hardlopen te zijn. Ik geniet dan ook echt van elke seconde van de race. Behalve enkele seconde na de finish van de Halve Marathon van Leiden toen ik merkte dat ik net 5 seconden tekort kwam om onder de 2 uur te duiken… Balen! Maar…. volgend jaar revanche!

roos guijt
Roos Guijt met trainer Ed Zijl tijdens een van de Starbalm Strandlopen in Noordwijk.

Hoe vaak train je per week? Bij welke club? En wie is je trainer?

Ik train sinds maart dit jaar zo’n 2 keer per week met de hardlooptrainingen van SportCity Vlietlijn mee. Deze trainingen zijn op de woensdag en de zaterdag, en staan onder leiding van Ed Zijl (Voorschoten 97’ Atletiek) en Tim Brouwer (Leiden Atletiek). Beide zijn erg divers in hun manier van training geven, dus dit houdt het voor mij lekker afwisselend!

Zij hebben mij toch al veel weten te leren (doseren, doseren, doseren!) en ook kwebbel ik tot blijdschap van Ed niet meer zoveel tijdens het rennen. Want ik citeer: “dat is allemaal verspilde energie”. Gelukkig mag ik om te kletsen daar wel nog steeds de warming-up en cooling-down voor gebruiken. We hebben daar maar een compromis voor gesloten.

Soms ga ik alleen nog even op pad, of ik strik een vriendin die dan de pineut is en een hardlooprondje lang mijn gekwebbel mag aanhoren.

Op welke prestatie ben je het meest trots?

Je zou zeggen dat ik nu volmondig het uitrennen van de New York Marathon zeg. Echter ben ik denk nog meer trots op het feit dat ik, ondanks alles, altijd ben blijven doorrennen. Na de New York marathon had ik een vreselijke runnersdip, maar toch is het me gelukt om de hardloopschoenen weer uit het stof te halen en weer opnieuw te starten.

Ook na vervelende ziekenhuisafspraken waar ik vaak genoeg de handdoek in de ring wilde gooien, heb ik toch weer mijn schoenen aangedaan en ben ik weer gaan hollen. Ik ben zelfs een keer linea recta naar De Hardloopwinkel gegaan om na een vervelende ziekenhuisafspraak mezelf te trakteren op nieuwe hardloopschoenen. Zo, die had ik verdiend! En eerlijk is eerlijk, je voelt je achteraf na zo’n rondje toch altijd weer een tikkeltje beter!

New York was uiteraard een belevenis die ik niet had willen missen, dat publiek, de hele ambiance. Geweldig! Maar het wekelijks toch mijn hardloopschoenen blijven aantrekken is denk ik iets om nóg trotser op te zijn!

roos guijt
Finish van de New York City Marathon

Wat zijn je toekomstplannen en dromen op loopgebied?

Niet lachen hoor, maar ik zou het gaaf vinden om mét diabetes type 1 alle World Marathon Majors uit te lopen. Eentje heb ik er al af kunnen afschrijven van mijn bucketlist, dus nog 5 te gaan! Ik weet niet of het iemand met diabetes type 1 al eens gelukt is om dit waar te maken, maar ik zou graag een ‘poging tot’ willen doen bij deze!

Al ben ik toch bang dat dit altijd een droom zal blijven…. Ik heb gemerkt dat een marathon een slijtageslag is, vooral met diabetes type 1. Want uiteraard is een marathon gewoon retezwaar! Echter ben ik na de marathon echt een paar maanden ziek en ontregeld qua bloedsuikerwaarde geweest.

Daarnaast heb ik helaas ook al wat complicaties ontwikkeld in de loop der jaren. En ik vraag mij ook af of ik mijn naaste omgeving nog een keer een Roos aan kan doen die meer wegheeft van Cruella de Vil. Maar, zeg nooit ‘nooit’… Wie weet mag ik er nog eens voor gaan, ik ben immers goed in compromissen sluiten… haha!

Wat is jouw tip voor andere lopers?

Simpel, geniet van elk moment dat je kunt lopen! Of het nu met de snelheid van een haas of een schildpad is. Of het loopje nu vanzelf gaat of uit je kleine teen komt. GENIET! Mijzelf overvalt weleens de angst dat ik door verdere complicaties wellicht niet meer zou kunnen hardlopen later, dus daarom probeer ik van elke hardloopwedstrijd én training voluit te genieten. En… tot nu toe lukt dit best goed! Afgezien van het scheldkanon na de Leiden Halve Marathon, oeps…

Is er nog iets wat je wilt toevoegen?

Diabetes type 1, de ziekte die ik samen met ruim 200.000 andere mensen in Nederland heb, is helaas nog steeds niet te genezen. Onder de naam ‘Run on Insulin’ probeer ik de diabetes een halt toe te roepen. Ook wil ik laten zien wat de impact is van deze ziekte, en hoe belangrijk het dus is dat deze ziekte ooit genezen kan gaan worden (liever vandaag dan morgen! Amen!)

New York Mini Marathon

Op 12 oktober 2019 wordt er in Rotterdam een New York Mini Marathon georganiseerd door het Diabetes Fonds, waar ik samen met het team ‘Run on Insulin’ diverse afstanden ga afleggen.

Wil je ook mee rennen? Vind ik helemaal leuk dus geef je vooral op! Hopelijk kunnen we in de aanloop naar deze dag veel geld ophalen, wat kan bijdragen aan de genezing van deze gemene en slopende ziekte. Zelf loop ik dan de halve marathon (én nu wel in minder dan 2 uur?) op weg naar genezing!

Uiteraard zou ik het tof vinden als mensen mij hierbij zouden willen ondersteunen. Doneren kan op de actiepagina en is in een paar klikken gebeurd. Klik hieronder op de button.

Voor de bedrijven met interesse heb ik zelfs Jan Karstens (van Puntgaaf Drukwerk te Leiden) weten te strikken om super mooi logo’s van bedrijven te drukken op sportshirts, die wij dan tijdens de Mini Marathon zullen dragen. Wil je als bedrijf ook sponsoren, of heb je een idee voor een leuke actie of promotie? Neem dan gerust contact op! Ik, maar ook alle andere mensen met diabetes in Nederland én daarbuiten, zullen je eeuwig dankbaar zijn!

Enne… Wie weet snijd ik mijzelf nu in de vingers. Maar als ik straks door jullie hulp geen diabetes meer heb, is er uiteraard geen enkele smoes meer te verzinnen om de World Marathon Majors niet te gaan volbrengen hè… 😉 Die verslagen hebben jullie dan bij deze nog van mij tegoed, haha! Beloofd!

Volg Roos Guijt ook op social media: Facebook & Instagam

0