En toen was het eindelijk zover!
10,5 km hebben we ons rot lopen te rennen tijdens de Rotterdam Marathon op zondag 8 April 2018. Na 12 weken trainen onder bezielende begeleiding van Judith Mooij van Athletics and Care togen we afgelopen zondag met zijn allen af naar Rotjeknor. Een onderdeel mogen zijn van het grootste hardloopevenement van Nederland was best bijzonder en na een gedegen maar soms ook bitter koude voorbereiding iets waar we met zijn allen enorm naar uitkeken.
Het was een prachtige dag, lekker warm en de ideale sportieve start van de lente. Uiteindelijk hadden we maar slechts een paar uitvallers vanwege blessures, waarvan Michel op het laatste moment toch nog mocht meelopen van de fysio en Wilco die dag toch was gekomen om ons te supporteren en mooie foto’s te maken.


We hadden met elkaar afgesproken bij De Hardloopwinkel Rotterdam op de Groenendaal, vlak bij de start van de kwart marathon waar we even konden verzamelen en tassen achterlaten. Toen we compleet waren liepen we gezamenlijk naar de start, deze was in 3 vakken verdeeld, de meeste stonden in vak 3. Een paar snellere lopers van onze groep mochten in startvak 2 al starten.
Om 9.30 uur klonk het startschot voor vak 1 al, maar omdat er zoveel mensen deze 10,5 km liepen, startten wij pas een kwartier later. Geen probleem, konden we nog even gezellig kletsen en dansen op de muziek. We stonden toch een klein beetje gespannen te wachten met al deze duizenden deelnemers onder de iconische kubuswoningen van Rotterdam, er werden grapjes gemaakt en selfies genomen. Grappig detail: op de Markthal achter ons stond met dikke letter “gaan met die banaan” , hahaha dat gingen we zeker doen!

Na de start bleek al snel dat we met een enorme groep renners aan het hardlopen waren (bijna 14.000) en we werden de eerste 2 kilometer “gedragen” door de mensen om ons heen, het saamhorigheidsgevoel én het enthousiaste publiek. Om de zoveel kilometer klonken harde beats uit speakers en stonden bandjes te spelen, ook hierdoor vergat je “even” wat je ook alweer aan het doen was. Daarna ging de tocht verder door het Kralingse bos, over de keien lopen en tussen de verkoeling van de bomen. Het bleek achteraf toch behoorlijk warm dus de ademende shirtjes van New Balance kwamen goed van pas. Bovendien vielen we echt op met de opvallende kleur zodat we onderweg regelmatig een “loopmaatje” van De Hardloopwinkelgroep tegen kwamen en elkaar konden groeten of aanmoedigen.
Langs de plas lopen gaf gelukkig ook wat extra verkoeling, evenals de drankpost die daar was, even stoppen om rustig te drinken was een heerlijke afwisseling. Onze gedachten gingen even naar de marathonlopers die een half uur na ons waren gestart, best warm als je dit 42km moet volhouden. Toen gingen we de stad weer in, het lopen op asfalt tussen de huizen van de stad kwam als een warme deken over ons heen en bleek een pittig momentje.

Uiteindelijk weer richting de kubuswoningen, waar onze supporters en fotograaf Wilco aan de kant stond te zoeken naar fel roze en groene shirtjes. Een aantal van de groep liep zelfs zo hard en snel voorbij dat hij die niet op de foto heeft kunnen vastleggen. Hiervandaan nog een ruime kilometer naar de Coolsingel om daar te finishen, wat een feest! Hier kregen we onze medaille, drinken en stukjes banaan. Wat een organisatie moet dat geweest zijn om zoveel lopers in goede banen te leiden, alles verliep uiteindelijk vlekkeloos.
Iedereen had goed gelopen en was tevreden over zijn/haar prestatie. Niemand is uitgestapt, of geblesseerd geraakt en heeft de volle 10,55 km uitgelopen. Met dank aan de juiste trainingen en fysieke opbouw van trainster Judith http://www.athleticsandcare.nl

Na het ophalen van de tassen en even opfrissen in De Hardloopwinkel, ging ieder weer zijn eigen weg, richting familieleden die langs de kant hadden gestaan of gewoon gezellig met elkaar de stad in. Alle terrassen zaten vol en het stadsleven bruiste. Ook het bekijken (vol respect) en aanmoedigen van de marathonlopers gaf een groot saamhorigheidsgevoel. Al die mensen 3rijen dik langs de hekken zocht in de vele lopers naar een collega, vader, moeder, broer, zus of vriend(in). En als die dan voorbij kwam gelopen ging de hele hoek mee juichen, tot aan de laatste loopster (na 6 uur) toe die met veel bombarie, helikopter en politie escorte werd binnengehaald.

We zijn allemaal trots op onze prestatie en dit had geen betere afsluiting van een winter vol trainingen kunnen zijn. We waren het allemaal eens rotterdam is en blijft dé loopstad van Nederland, ja tog niet tan?!

Sportieve groet,
team De hardloopwinkel (hier voor de winkel in Rotterdam)