Veel mensen met Diabetes hebben een (lichte) angst omtrent sporten. Wat als de bloedsuikerspiegel te laag wordt en dit een hypo (te lage bloedsuiker, gevoel alsof je flauwvalt) als gevolg heeft? Er zijn heel veel factoren waar iemand met Diabetes rekening mee moet houden. Zo moet de bloedsuikerspiegel een bepaalde minimumwaarde hebben om te kunnen sporten. Begin je te laag, dan levert het geheid problemen op. 

Om te zorgen dat de bloedsuikerspiegel niet te ver zakt tijdens het sporten kan iemand bijvoorbeeld minder insuline spuiten bij de maaltijd of juist wat extra koolhydraten eten. Het vergt veel voorbereiding! Ook na afloop blijf je bezig omdat je spieren tijdens het herstel ook koolhydraten nodig hebben. Vul je deze niet aan, dan kun je ook een hypo krijgen.

Ondanks dat het best wat gedoe is om te kunnen sporten met Diabetes, is het wel de moeite waard om ervoor te gaan. Sporten zoals hardlopen geven je een heel goed gevoel door o.a. je conditie en spierkracht die verbetert en de gelukshormonen die vrij komen.

Heb jij Diabetes en wil je ook beginnen met hardlopen? Neem dan eerst eens contact met je (huis)arts op of maak een afspraak bij een sportdiëtist. Deze professionals kunnen je advies geven hoe je het het beste kunt aanpakken.

De ervaring van Roos Guijt:

Hoe is het om hard te lopen met diabetes?

Er zitten wat meer gadgets dan gemiddeld aan mij vast gedurende de dag. Naast mijn sporthorloge maak ik ook gebruik van een hightech insulinepomp. Helaas niet zo hightech dat dit apparaatje de hele ziekte voor mij reguleert en ikzelf niks meer hoef te doen. Ook al denken andere mensen dat dit vaak wel zo is… Ik ben namelijk degene die op het pompje de knoppen moet bedienen. Doe ik dit niet? Dan heb ik toch echt een probleem… Dit omdat ik helaas sinds mijn zesde jaar al Diabetes Type 1 heb.

Ik vind de Diabetes ronduit vervelend. Constant binnen de lijntjes moeten kleuren met mijn bloedsuiker vraagt veel energie, en elke schommeling in mijn waarde merk ik aan mijn lijf én vooral aan mijn gestel. Ook bestaat er helaas geen voorgekauwde handleiding voor de ziekte. Natuurlijk kan ik zeggen dat ik na 22 jaar enigszins weet hoe ik de ziekte kan tackelen, maar op sommige dagen lijkt niks te werken en sta je met je rug tegen de muur. En daar word je dus niet vrolijker van! Ik voel mij soms als het ware een wandelende rekenmachine… Of nee, een hardlopende rekenmachine!

Ik moet namelijk met veel zaken rekening houden. Zo heb ik een heel stappenplan te volgen alvorens ik überhaupt mijn hardloopschoenen aan kan doen. Vaak genoeg neemt de voorbereiding meer tijd in beslag dan de duur van mijn hardlooproute zelf, maar tóch blijf ik hardlopen. Het helpt mij namelijk om de ziekte beter de baas te blijven. Hardlopen maakt mijn hoofd simpelweg leeg. Een hoofd die vaak vol zit met het berekenen van koolhydraten in mijn eten, of het prikken van vervelende infuus-setjes. Een hoofd wat telkens moet nadenken over de volgende stap, en moet blijven anticiperen op bijna elk dingetje wat ik doe. Vermoeiend!

Waar andere sporters dus spreken over de ‘perfecte benen’ hebben voor een wedstrijd, is het voor mij vooral van belang dat mijn bloedsuikers de ‘perfecte waarde’ aangeven. Die benen sleep ik dan verder wel mee op karakter. Haha!

– Roos Guijt

Bron:
https://www.dvn.nl/leven-met-diabetes/bewegen/sport-en-diabetes

0